Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2014

Μελίσσι σε κορμό-3


"Η φυσιολογική κατάσταση για ένα μελίσσι είναι να είναι φυσιολογικό"

Manuel Oskman

Αυτό το μελίσσι το ξεκίνησα το 2011.
Αν θυμάμαι καλά την πρώτη χρονιά πρέπει να το έχω ταΐσει, από εκεί και μετά το είχα αφήσει στην τύχη του.
Από τότε έχουν περάσει τρία χρόνια χωρίς κάποια εντυπωσιακή ανάπτυξη και το μόνο που παρατήρησα ήταν  το εποχιακό πιτσικάρισμα του καπακιού,όπως φαίνεται και στην εικόνα,το οποίο δοκίμασα να  διορθώσω βάζοντας ξυλάκια τα οποία μετά από λίγο καιρό ήμουν υποχρεωμένος να τα αφαιρέσω γιατί με την αλλαγή του καιρού το πιτσικάρισμα έφευγε.
Κάποτε το βαρέθηκα και αυτό και άφησα τις μέλισσες να ασχοληθούν με το πρόβλημα.



Και αυτές θεώρησαν σωστό να το κλείσουν με πρόπολη αφήνοντας συγχρόνως μερικά μικρά ανοίγματα.
Τους καλοκαιρινούς μήνες ένα πλήθος από μέλισσες το χρησιμοποιούσαν σαν βεράντα.
Επειδή το πάχος του τοιχώματος είναι γύρω στους 5 πόντους, μαζευόντουσταν εκεί λες και παίρναν τον καφέ τους.Ποτέ δεν τις είδα να απογειώνονται από εκεί.
Εδώ και δυο εβδομάδες το χρησιμοποιούν σαν δεύτερη είσοδο και το περίεργο είναι ότι το πλήθος από τις μέλισσες που μπαινοβγαίνει και από τις δύο εισόδους είναι υπερβολικά μεγάλο,συγκρίνοντάςτο με τις τέσσερις άλλες κυψέλες που έχω στον ίδιο χώρο.
Οι μέλισσες που βλέπω να μπαινοβγαίνουν είναι μαυριδερές,χωρίς να κουβαλάνε γύρη και δίνουν την εντύπωση ότι κάνουν λεηλασία.
Τα άλλα τέσσερα μελίσσια που προανάφερα αποτελούνται από

Δυο μελίσσια που προσπάθησα πέρσι να μετατρέψω, ακολουθώντας τη μέθοδο Perone.
 Ένα μελίσσι σε κυψέλη Warre
Και ένα μελίσσι σε κυψέλη Langstroth με δυο πατώματα.

Ξαναδιαβάζοντας την ανάρτηση για να βρώ τι φταίει, κατέληξα στο συμπέρασμα  ότι αυτός που δεν είναι φυσιολογικός είναι ο μελισσοκόμος.

Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013

La camara de cria indeal


Η ιδανική γονοφωλιά.

 O Lawrence Langstroth ( Εφευρέτης της κυψέλης που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι μελισσοκόμοι παγκοσμίως ) γνώριζε ότι τα πλαίσια στην κυψέλη του ήταν πολύ ρηχά.
 Ο λόγος που προτίμησε να την κατασκευάσει σε αυτήν την διάσταση πρέπει να ήταν το μικρότερο κόστος, γιατί εκείνη την εποχή στην Αμερική οι βιομηχανίες ξύλου κόβανε τα μαδέρια με φάρδος 25,4 εκατοστά.

 Βλέποντας τις δυο επόμενες φωτογραφίες στο κείμενο, βλέπουμε πως διαμορφώνετε η γονοφωλιά σε ένα πλαίσιο  Langstroth και πως αυτή διαμορφώνεται σε ένα άλλο πλαίσιο με μεγαλύτερο βάθος.
 Για να πετύχουμε το μεγαλύτερο βάθος σε μια κυψέλη  Langstroth ήμαστε υποχρεωμένη να βάλουμε δυο πατώματα το ένα πάνω στο άλλο,αλλά αυτή η διάταξη πολλές φορές δημιουργεί προβλήματα στο μελίσσι, ιδιαιτέρως την χειμερινή περίοδο, που για να φτάσουν οι μέλισσες τα αποθέματα του μελιού (αν είναι μέλι) έχουνε να διασχίσουν ένα κενό χώρο γύρο στα 4 εκατοστά.Αν και τα 3 εκ. από αυτό το κενό είναι από ξύλο παρουσιάζετε ένα πρόβλημα, γιατί το κερί έχει μεγαλύτερη θερμική αδράνεια από αυτό.
 Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι για να ανοίξουν οι μέλισσες ένα κελί με μέλι πρέπει πρώτα να το θερμάνουν.
 Ένας άλλος λόγος που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας είναι ότι πολλές φορές η βασίλισσα παρ΄όλο που έχουμε δυο πατώματα, προτιμά να περιορίσει την γέννα στο ένα από αυτά περιορίζοντας ταυτοχρόνως και την δυνατότητα της για μεγαλύτερους πληθυσμούς.

 Στην γονοφωλιά που προτείνω ( αν κατασκευάζεται από πατώματα  Langstroth ) πρέπει ο χώρος να έχει ύψος το λιγότερο 80 εκατοστά.
 Σε αυτόν τον χώρο που απαγορεύετε να τον ανοίξουμε δεν υπάρχουν πλαίσια,μόνο στο επάνω μέρος τοποθετούμε τα πηχάκια οδηγούς από όπου οι μέλισσες θα κρεμάσουν τις κερήθρες.
 Πάνω από την γονοφωλιά τοποθετούμε τα πατώματα, στις διαστάσεις που μας βολεύουν, με τα ανάλογα πλαίσια και το κάνουμε αυτό για δυο κυρίως λόγους .
 Ο ένας είναι για την δική μας ευκολία, και ο δεύτερος είναι να αποθαρρύνουμε την βασίλισσα να ανέβει επάνω.
 Μην ξεχνάμε ότι πρέπει να παρέχουμε στα μελίσσια μας τρία βασικά πράγματα.
 
Μεγάλο χώρο και με αυτόν τον τρόπο καταφέρνουμε να τον δώσουμε στο μελίσσι μας.για να μπορέσει να αναπτυχθεί.

Ησυχία χωρίς φάρμακα και παρεμβάσεις ώστε να κάνει την δουλειά του όπως αυτό καλύτερα γνωρίζει.

Αποθέματα μελιού όχι μόνο για να βγάλει τον Χειμώνα αλλά και να έχει για την αναπτύξει του γόνου σε μια δύσκολη Άνοιξη.
 Για να το καταφέρουμε αυτό το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να σεβαστούμε την γονοφωλιά του.

Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

Panales negros y cera estampada



Κερήθρες μαύρες,και κερήθρες του εμπορίου



  ο Χωρίς σύρμα στο πλαίσιο η κερήθρα παραμορφώνετε.

Όσον αφορά την χρησιμότητα του σύρματος στις κερήθρες οι φωτογραφίες που υπάρχουν στο κείμενο την διαψεύδουν.

 ο Τα κελιά στενεύουν στην γονοφωλιά από τα λέπια που αφήνει η νύμφη όταν μεταμορφώνετε σε μέλισσα.

 Για το πόσο καιρό μπορούμε να κρατάμε μια κερήθρα υπάρχουν αναφορές καθηγητών της μελισσοκομίας που αναφέρουν ότι έχουν δει κερήθρες 20 και 30 ετών χωρίς να προκαλούν κάποιο εμφανές πρόβλημα στην κυψέλη, Ο Perone προτείνει ως μέγιστο την 10ετία.
Πιστεύουμε ότι είναι λογικό να στενεύουν τα κελιά από τα υπολείμματα που αφήνει κάθε νεογέννητη μέλισσα χωρίς να λάβουμε υπόψη μας τις ίδιες τις μέλισσες οι οποίες επιμελώς καθαρίζουν και περιποιούνται τα κελιά καθιστώντας τα λειτουργικά για πολλά χρόνια.

  ο Η βασίλισσα προτιμά τις νέες κερήθρες.

Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο και γι' αυτόν το λόγο όταν δολώνουμε μια άδεια κυψέλη για να πιάσουμε αφεσμούς τοποθετούμε μέσα ένα κομμάτι από παλιά κερήθρα.

ο Η μαύρη κερήθρα κρύβει αρρώστιες.

Για όσους πιστεύουν ότι οι μαύρες κερήθρες είναι ένας από τους λόγους; που αρρωσταίνει ένα μελίσσι έχω να πω ότι δεν αρρωσταίνει αυτός που θέλει αλλά αυτός που μπορεί.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι επιστήμονες όταν μελετάνε τις αρρώστιες των μελισσών είναι να καταστήσουν άρρωστο ένα μελίσσι.
Για να το καταφέρουν αυτό χρειάζεται να το αδυνατίσουν και να το στρεσάρουν.
Όταν ένα μελίσσι δεν έχει μεγάλο πληθυσμό θα πρέπει να αμελήσει κάποιες από τις εργασίες που έχει να κάνει., και το πρώτο που αμελεί είναι η καθαριότητα.
Αυτή η αμέλεια υποβοηθούμενη από την ζάχαρη που αντικαθιστά το μέλι σαν τροφή,και από τις κερήθρες του εμπορίου που είναι γεμάτες χημικά,έχουν σαν αποτέλεσμα τον θάνατο των μικροοργανισμών που συμβιώνουν μέσα στην κυψέλη και αυτό οδηγεί στην καταστροφή.
Για να δούμε πως τα πάει μια κυψέλη χωρίς να την ανοίξουμε αρκεί να δούμε σε τη κατάσταση από πλευράς καθαριότητας βρίσκετε το πάτωμα.

ο Χωρίς σταμποτή κερήθρα γεννιούνται περισσότεροι Κηφήνες.

Τώρα αν οι κερήθρες του εμπορίου εμποδίζουν τις μέλισσες να χτίσουν κηφηνοκελιά υπάρχουν φωτογραφίες που το αντικρούουν,οι μέλισσες πάντα θα κάνουν όσα κελιά χρειάζονται για να εκτρέψουν τους κηφήνες που τους είναι απαραίτητοι.

ο Για να χτίσουν μια κερήθρα οι μέλισσες χρειάζονται να δαπανήσουν πολύ μέλι.

Αυτό δεν αληθεύει για τον παρακάτω λόγο.Όταν οι συλέκτριες φέρνουν το νέκταρ στην κυψέλη πριν το αποθηκεύσουν στα κελιά περνά από μια αλυσίδα από μέλισσες οι οποίες  το επεξεργάζονται με σκοπό να αφαιρέσουν την υγρασία από αυτό.Σε αυτή την αλυσίδα υπάρχουν και μέλισσες που είναι στην κατάλληλη ηλικία να παράγουν κερί το οποίο είναι αποτέλεσμα της παραπάνω διαδικασία, εάν δεν το χρησιμοποιήσουν το κερί αυτό χάνετε..

 ο Οι κερήθρες του εμπορίου είναι καλύτερες γιατί μια και τα κελιά τους είναι προσχεδιασμένα σε μεγαλύτερο μέγεθος βγάζουν και μεγαλύτερες μέλισσες και αυτό τις κάνει αποτελεσματικότερες.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τα πλαίσια να μπουν σε μεγαλύτερη απόσταση,με αποτέλεσμα την χαμηλότερη θερμοκρασία στην φωλιά.
Σαν επακόλουθο των παραπάνω είναι η βαρρόα που από παράσιτο που συμβίωνε για αιώνες στα κηφηνοκελιά,να γίνει θηρευτής και να απειλεί όλη την κυψέλη.
Είναι σφάλμα να θέλουμε να εξαλείψουμε τα παράσιτα ολοκληρωτικά,γιατί κανείς οργανισμός δεν μπορεί να ζήσει μόνος χωρίς αυτά,υπάρχει μεταξύ τους μια σχέση συμβίωσης και συνεργασίας.

Γνωρίζουμε ότι οι μέλισσες αντιλαμβάνονται τον κόσμο διαφορετικά από τους ανθρώπους,βλέπουν διαφορετικές συχνότητες του φωτός και μπορούν να αντιληφθούν τον μαγνητισμό της γης ο οποίος τις βοηθάει στον προσανατολισμό. Αυτό με κάνει να πιστεύω ότι κάθε μεταλλικό αντικείμενο μέσα στην Κυψέλη τις αποσυντονίζει. 

Επιπλέον ένας Αμερικανός μελισσοκόμος,ο Michael Housel, ανακάλυψε ότι τα άγρια μελίσσια προσανατολίζουν τις κερήθρες με ένα ειδικό τρόπο ανάλογα με την θέση που καταλαμβάνουν σχετικά με το κέντρο της φωλιάς,αν αυτόν τον προσανατολισμό τον αλλάξουμε το μελίσσι στρεσάρεται.

Και σαν μην έφταναν όλα αυτά πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι τα χημικά που βρίσκονται στα κεριά του εμπορίου μαζί με αυτά που προσθέτουμε και εμεις προληπτικά ή όχι για την θεραπία των ασθαινιών έχει σαν αποτέλεσμα τον θάνατο των μικροοργανισμών,ένας από αυτούς είναι και αυτος που βοηθάει στην ζύμωση της γύρης ώστε να μετατραπεί στο ψωμί των μελισσών.
Τα επακόλουθα από όλα αυτά τα βλέπουμε στις κυψέλες μας.

Μια ματιά εδώ
http://www.alfredstate.edu/files/downloads/microbesinbees-Sammataro.pdf
Ευεργετική μικροχλωρίδα στην κυψέλη.


Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Azucar,el asesino blanco


Ζάχαρη, ο λευκός δολοφόνος


Χειμερινή διατροφή και αρρώστιες, αλληλεπίδραση.

Reservas y enfermedades,su relacion

Είναι  πλέον κανόνας στην εφαρμογή της σωστής μελισσοκομικής πρακτικής,κατά την περίοδο του χειμώνα να αφαιρούμε όσο το δυνατόν περισσότερο μέλι από τις κυψέλες μας και μετά να ψάχνουμε στο εμπόριο,στα βιβλία, στο διαδίκτυο για υποικατάστατο ή συνταγές, για την παρασκευή του, με βάση τις πιο φτηνές γλυκαντικές ουσίες.

Ακούγεται περίεργο όταν εμείς τις κρύες νύχτες του χειμώνα,καθισμένοι κοντά στη φωτιά με ένα  ζεστό φλιτζάνι τσάι ή ρακί με μέλι στα χέρια μας, συζητάμε με φίλους για το πόσο πολύ αγαπάμε τα μελισσάκια μας.

 Τους έχω φτιάξει, (αγοράσει) μια βανίλια που την τρώνε σαν τρελά.


Αυτό που λέμε στην πραγματικότητα είναι ότι έχουμε ληστέψει όλες τις τροφές που μάζεψαν με τόσο κόπο για τις κρύες νύχτες τού χειμώνα και τους δώσαμε σκουπίδια.
Υπάρχει στην  ιστοσελίδα μια φωτογραφία ενός μελισσοκόμου που ταϊζει γλειφιτζούρια.
Επιπλέον αυτά τα σκουπίδια τα έχουμε τοποθετήσει και σε λάθος μέρος,αν λάχει και ο χειμώνας είναι βαρύς είναι πολύ πιθανόν τα μελίσσια να μην μπορέσουν να τα φτάσουν,ακόμη και εάν βρίσκονται μερικά χιλιοστά πάνω από το κεφάλι τους και εάν τα φτάσουν να μην μπορέσουν να τα φάνε λόγω της σκληρότητάς τους από το κρύο.
Τώρα αν την τρώνε σαν τρελά την βανίλια, νομίζω ότι είναι υπερβολή να το λες, όταν δεν έχουν άλλη επιλογή.

Η σωστή διατροφή του μελισσιού για τον χειμώνα όπως λέει ο Perone  είναι το

Μέλι που αυτές έχουν μαζέψει και τοποθετήσει στο σωστό μέρος της κυψέλης που μόνο αυτές είναι σε θέση να γνωρίζουν.

Ζάχαρη, ο λευκός δολοφόνος.


Από τότε που μπήκε η ζάχαρη στην διατροφή μας,μας έχει φέρει και αρκετές καινούριες ασθένειες όπως το σκορβούτο ,ο διαβήτης,η υπογλυκαιμία,η υπερκινητικότητα και η σχιζοφρένεια.
Υπάρχουν πολλές επιστημονικές έρευνες για το πόσο κακό μας προκαλεί η ζάχαρη.Αρκετοί από εμάς έχουμε πειστεί και την αποφεύγουμε όσο μπορούμε αντικαθιστώντας την με μέλι.Το κακό είναι ότι δεν κάνουμε το ίδιο και με τα μελίσσια μας.
Στην Αργεντινή η βιομηχανία της ζάχαρης κατάφερε να επιβάλει την τοποθέτηση μιας ταμπέλας πάνω στα βάζα του μελιού που έχει μια νεκροκεφαλή και γράφει

Αυθεντικό μέλι από μέλισσες,Προσοχή,προϊόν επικίνδυνο, δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά μικρότερα των δύο ετών.

Ο Perone λέει ότι ένα βασικό στοιχείο που πρέπει να περιέχεται στις τροφές μας είναι τα ένζυμα.
Τα ένζυμα βρίσκονται πάνω σε κάθε είδους τροφή όταν την καταναλώνουμε όπως την έχει δημιουργήσει η φύση,και μας βοηθάνε όταν την τρώμε στην διάσπαση και αφομίωσή της.Όταν επεξεργαζόμαστε  την τροφή με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμη και με το απλό βράσιμο, σκοτώνουμε τα ένζυμα και αυτό μας δημιουργει εσωτερικές διαταραχές με φυσικό επακόλουθο να είμαστε επιρρεπείς στις διάφορες ασθένειες.


Λίγα λόγια για τη μετάφραση


O Oscar Perone, στο εγχειρίδιο που είχε την καλοσύνη να μας δώσει,αναλύει το  κάθε θέμα με πολλές λεπτομέριες και επαναλήψεις,αναφέροντας και ένα πλήθος από τις πηγές του με τις ανάλογες συνδέσεις,(οι οποίες δυστυχώς τις πιο πολλές φορές δεν λειτουργούν).
Λόγω του μεγάλου μεγέθους του κειμένου θεώρησα ότι είναι αδύνατη η μετάφρασή του λέξη  προς λέξη μέσα σε ένα λογικό χρονικό διάστημα,γι'αυτό αποφάσισα να διαβάζω πρώτα το κείμενο και μετά να προσπαθήσω να αναφέρω τα βασικά με δικά μου λόγια.

Ευχαριστώ για την υπομονή σας.

Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013

Τώρα αυτό πως το μεταφράζω?



Γιατί δεν παίρναν το σιρόπι? 

Ρώτα το Google


Επειδή ήταν κάτι που μου είχε ξανασυμβεί παλαιότερα, οι απαντήσεις που γνώριζα ήταν δύο.
 ο Χάλασε το σιρόπι,
 ο Το μελίσσι βρήκε νέκταρ..

Τώρα γιατί στα άλλα μελίσσια δεν χάλασε το σιρόπι,ή γιατί τα άλλα δεν βρήκαν νέκταρ δεν με πολυαπασχόλησε απλά όταν ήρθε ο καιρός να σταματήσω την τροφοδοσία. άδειασα τους τροφοδότες τους  αποσυναρμολόγησα και τους έπλυνα.
Για καλή μου τύχη αυτήν την φορά ξεκίνησα να τους πλένω χωρίς να τους αποσυναρμολογήσω,και με μεγάλη μου έκπληξη είδα ότι το ζεστό νερό με το οποίο τους είχα γεμισει δεν περνούσε κάτω από το σανιδάκι και ο λόγος όπως καταλαβαίνετε ήταν η πρόπολη.
Ακόμη και γι'αυτό το Google είχε έτοιμη μιαν απάντηση,ήταν σε μια ιστοσελίδα που είχε σαν θέμα τις βάσεις πλέγματος,όπου εκεί ένας μελισσοκόμος υποστήριζε ότι 

Εάν οι μέλισσες δεν ήθελαν ανοικτές τις βάσεις πλέγματος θα μπορούσαν να τις κλείσουν με πρόπολη όπως κάνουν ακόμη και στους τροφοδότες-.

Βάσεις πλέγματος



Γιατί τις διάλεξα?

Υπέρ  

  ο Σκοτώνουν την βαρρόα,
  ο Την χρησιμοποιούν πολύ ερασιτέχνες
  ο Είμαι κολλημένος με τις περίεργες κατασκευές,
  ο Ποτέ οι μέλισσες δεν τις έκλεισαν.
  ο Μεταφέρεται η κυψέλη ως έχει

Κατά

  ο Μαζεύουν στο συρτάρι πολύ βρώμα
  ο Δεν την χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες
  ο  Δημιουργούν μέσα στην κυψέλη ψυχρά ρεύματα.

Μέχρι που οι μέλισσες μπήκαν στον κόπο


 Και από πιο κοντά


Μήπως??

Θα ήταν σωστό όταν περιμένουμε μια απάντηση από το μελίσσι θα έπρεπε πρώτα να προσαρμόσουμε την ερώτηση στα μέτρα του ?
Για να σφραγίσει το πλέγμα με πρόπολη πρέπει το μελίσσι να είναι δυνατό και η βάση αρκετά μικρή όπως είναι εδώ, από μια κυψέλη Warre.

Και ένα άλλο παράδειγμα

Στις μεγάλες ζέστες πολύ μελισσοκόμοι ανοίγουν στο εσωτερικό καπάκι μια τρύπα γύρω στα τρία εκατοστά για να βοηθήσουν το μελίσσι.
Έκανα το ίδιο με την διαφορά ότι  πρόσθεσα ένα μικρό πλέγμα από επάνω.
Εδώ οι απαντήσεις είναι από 6 μελίσσια.

Τι θέλουν να πουν οι μέλισσες?

Εδώ ο καθένας μπορεί να κάνει τη δική του μετάφραση.

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013

Σκέψεις ενός ερασιτέχνη μελισσοκόμου.


Καλοκαίρι, μια φωτογραφική,ένα κάθισμα,η Μέλη και εγώ, στην σκιά της κυψέλης.


Το μελίσσι

Το μελίσσι είναι ένα ζώο που συγκροτείται από

  ο Τα κύτταρα-Μέλισσες
  ο Τα όργανα-Κάστες(εργάτριες μέλισσες,βασίλισσα,κηφήνες)
  ο Τον σκελετό-Κηρήθρες,
  ο Το δέρμα-πρόπολη

Το μέγεθος


Το μελίσσι μπορεί να αποτελείτε από μερικές εκατοντάδες μέλισσες,και μπορεί να υπερβεί σε πληθυσμό τις 120.000.

Ο πολλαπλασιασμός.


  ο Τα κύτταρα του μελισσιού πολλαπλασιάζονται σεξουαλικά (Αρσενικό-θηλυκό)
  ο Το μελίσσι πολλαπλασιάζετε μα διαχωρισμό (παραφυάδες)

Ο κανόνας του Farrar


Εάν σε μια περιοχή έχουμε ένα μελίσσι με 10.000 μέλισσες,και το οποίο εάν θα καταφέρει να μας βγάλει ένα κιλό μέλι.
Στην ίδια περιοχή και την ίδια χρονική στιγμή ένα άλλο μελίσσι με 2πλάσιο-3πλάσιο.....12πλάσιο πληθυσμό  θα μας βγάλει 2*2 κιλά-3*3 κιλά....12*12 κιλά μέλι..


Ο ερασιτέχνης


Αφού έχει φάει τα μούτρα του, για αρκετά χρόνια, ακολουθώντας αμφίβολες θεωρίες πάνω στην εξάσκηση  της μελισσοκομίας,προσπαθεί να βρει μια λογική,κάνοντας υποθέσεις που πιθανών του χρόνου να αποδεχθούν και αυτές λαθεμένες.


Κουζουλάδες


Το μελίσσι παρ'όλο που είναι  ένα ζώο, πολλές  φορές  συμπεριφέρεται σαν φυτό-δένδρο-ελιά.

  ο Είναι αθάνατο
Έχει την δυνατότητα να ανανεώνει συνεχώς τα κύτταρά του.

  ο Δεν μετακινείται,στην άγρια μορφή.
Το κάνει μόνο όταν θέλει να πολλαπλασιαστεί,όπως και πολλά φυτά.

  ο Προσαρμόζεται στο μέγεθος της γλάστρας-κυψέλης που το περιέχει.
Όσο ποιο μικρή είναι η γλάστρα-κυψέλη τόσο και ποιο πολύ περιποίηση θέλει.

  ο Μπορεί να καλλιεργηθεί σαν σε θερμοκήπιο.
Η νομαδική μελισσοκομία είναι ένα είδος θερμοκηπίου.  


Συμπέρασμα


Επειδή με ενδιαφέρει η σταθερή μελισσοκομεία σαν ερασιτέχνης θα ασχοληθώ με τους παράγοντες που νομίζω ότι την επηρεάζουν,και ο ποιο βασικός νομίζω ότι είναι 

Το μέγεθος της κυψέλης

Αν ισχύει ο κανόνα του  Farrar όσο μεγαλύτερο μέγεθος έχει ένα μελίσσι τόσο ποιο εύκολα καταφέρνει να επιζήσει κάτω από αντίξοες συνθήκες.
Έχω επισκεφτεί ιστοσελίδες που αναφέρουν ότι εξασκείτε μελισσοκομία ακόμη και σε μέρη που πολλές φορές κάνει και τέσσερα χρόνια για να βρέξη.

Η γνώμη των μελισσών

Να ερμηνεύω σωστά τις ενέργειες των μελισσών,ώστε να μπορώ να τις συμπαραστέκομαι.   

Παραδείγματος χάρη



Αυτήν την χρονιά αναγκάστηκα λόγο των πολλών χειμερινών απωλειών να αλλάξω το τρόπο που εξασκούσα την μελισσοκομία.
Τέσσερις κυψέλες από αυτές που μου απόμεναν τις μετέτρεψα σε κυψέλες Perone.
Παρ΄όλο  που ο  Perone δεν συστήνει το τάισμα των μελισσών με σιρόπι, εγώ λόγο περιορισμένης ανθοφορίας, αναγκάστηκα κάθε εβδομάδα, να τροφοδοτώ κάθε μελίσσι από 5 κιλά για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Κάποια στιγμή ένα από τα μελίσσια  σταμάτησε να παίρνει το σιρόπι. 
Τον τροφοδότη τον αντέγραψα από το διαδίκτυο και νομίζω ότι τον χρησιμοποιούν οι Αυστραλοί.Έχει τις διαστάσεις της κυψέλης και μπορεί να πάρει 10 κιλά,Τα πλαϊνά σανιδάκια είναι συρταρωτά για να καθαρίζετε καλύτερα.
Το ερώτημα ήταν γιατί το μελίσσι σταμάτησε να  παίρνει το σιρόπι, την απάντηση την ανακάλυψα εντελώς κατά τύχη.
Αυτό μας οδηγεί σε ένα άλλο μεγάλο θέμα στο οποίο θα αναφερθώ στην επόμενη ανάρτησή μου





Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013

Racimo-5



Πιστεύω ότι είμαστε σε θέση να συνεχίσουμε το θέμα με τις λαθεμένες τεχνικές που προέρχονται από εσφαλμένες θεωρίες.

Προχωρώ και σας παρακαλώ να έχετε υπομονή,γιατί σκοπεύω να χρησιμοποιήσω σαν τρόπο διδασκαλίας την επανάληψη,ώστε να μπορέσω φτάνοντας στην κάθε περίπτωση να απλωθώ πάνω σε αυτό που λέω για να σιγουρευτώ ότι το καταλάβατε καλά.

Ακολουθώντας τον τρόπο του παραδείγματος θα ασχοληθούμε κατ'αρχήν με την χρησιμοποίηση της πλαστικής κουβέρτας.

Ήδη γνωρίζουμε από τις έρευνες του Farrar  ότι οι μέλισσες δεν έχουν σαν σκοπό να ζεστάνουν το εσωτερικό της κυψέλης,γιατί αργά ή γρήγορα η εσωτερική θερμοκρασία θα εξισωθεί με την εξωτερική για τον απλό λόγο ότι η κυψέλη έχει  πάντα ανοικτή μια είσοδο,γι'αυτό και είναι παράλογο να μαζεύουμε το μελίσσι για να μην κρυώσει.

Ας λάβουμε υπόψη μας τώρα ότι οι μέλισσες που σχηματίζουν την χειμερινή σφαίρα είναι πλάσματα ζωντανά και γι'αυτό αναπνέουν,δημιουργώντας από αυτό υδρατμούς.Υδρατμοί που όταν έλθουν σε επαφή με το κρύο πλαστικό συμπυκνώνονται,με επακόλουθο να πέφτουν σε μορφή σταγόνας πάνω στο μελίσσι,προσφέροντας τις κατάλληλες συνθήκες για την γέννεση των μυκητιάσεων,(αρρώστιες που οφείλονται σε ένα είδος μανιταριού)μεταξύ πολλών άλλων μειονεκτημάτων που δεν μπορούμε να φανταστούμε τώρα που γνωρίζουμε τι συμβαίνει στην πραγματικότητα.

Ας δούμε τώρα σαν παράδειγμα την χρησιμοποίηση ενός διαχωριστικού μεταξύ της γονοφωλιάς και των τροφών.

Είδη γνωρίζουμε ότι το να μειώσουμε τον χώρο στην κυψέλη κατά την διάρκεια του χειμώνα δεν είναι μόνο άχρηστο αλλά και επιβλαβές,γιατί η υγρασία που αναγκαία παράγετε από την μελισσόσφαιρα δεν έχει την δυνατότητα να υγροποιηθεί όσο ποιο μακριά γίνετε ώστε να μην προκαλέσει βλάβη.Για να καταλάβουμε πως θα έπρεπε να εξελιχθούν τα πράγματα μέσα στις κυψέλες μας ας λάβουμε για μια στιγμή υπόψη μας το τι συμβαίνει με ένα σμήνος μελισσών που φωλιάζει στην κουφάλα ενός δένδρου,  στο φυσικό της περιβάλλον όπου η μέλισσα γνωρίζει πολλή καλά τι πρέπει να κάνει για να επιβιώσει και το εφαρμόζει εδώ και εκατομμύρια χρόνια.

Σε ένα άγριο μελίσσι πάντα η μελισσόσφαιρα και ο γόνος,όταν υπάρχει, είναι κάτω από τις κερήθρες με το μέλι,οι οποίες εκτός από την χρησιμότητά τους σαν αποθήκες τροφίμων έχουν και δυο άλλες αποστολές που  πολύ  σπάνια τις αναφέρουμε ή τις γνωρίζουμε.

ο Πρώτον, Το μέλι δεν έχει σαν μοναδικό σκοπό το να θρέφει τις μέλισσες,αλλά βοηθάει και στο να διατηρείτε ζεστή  η γονοφωλιά κατά την διάρκεια του χειμώνα,γιατί οι σφραγισμένες κερήθρες με το μέλι λειτουργούν  όπως μια πλάκα τσιμέντου που έχει την δυνατότητα να αποθηκεύει την θερμοκρασία κατά την διάρκεια της ημέρας και να την αποδίδει τις νυχτερινές ώρες σαν ένας πραγματικός θερμοσυσσωρευτής.

Αυτή η λειτουργία του θερμοσυσσωρευτή που έχουν οι κερήθρες με το μέλι, μας εξηγεί επίσης και γιατί οι κυψέλες πρέπει να ξεχειμωνιάζουν με πολλή μέλι,καθώς και το ότι πρέπει να τις βλέπει ο ήλιος κατά την διάρκεια της ημέρας.

Ένας άλλος λόγος λίγο γνωστός που σπάνια τον παίρνουμε υπόψη μας είναι ότι η κερήθρα με το μέλι που περικλείετε από την μελισσόσφαιρα βοηθάει τις μέλισσες με την θερμική αδράνεια που έχει να κρατούν ευκολότερα την θερμοκρασία στα επιθυμητά επίπεδα,καθώς επίσης οι μέλισσες μπορούν να ανοίξουν με ευκολία ένα ζεστό σφραγισμένο κελί με μέλι,κάτι που είναι  εντελώς αδύνατον να το καταφέρουν αν η κερήθρα είναι κρύα.

ο Δεύτερον,Οι άδειες κερήθρες με την τεράστια επιφάνειά τους, είναι πραγματικά καλοριφέρ που βρίσκονται επάνω από την φωλιά και εκεί θα πάνε να υγροποιηθούν οι υδρατμοί χωρίς να προκαλέσουν κάποια βλάβη

Με όλα αυτά τα στοιχεία μπορούμε να καταλάβουμε τώρα γιατί πεθαίνουν οι κυψέλες με αποθήκες γεμάτες από τροφές όταν αυτές έχουν ένα διαχωριστικό με την γονοφωλιά κατά την διάρκεια του χειμώνα.

Αυτό το στοιχείο κόβει τον δρόμο προς τις τροφές,για την χειμερινή μελισσόσφαιρα.Αν και οι μέλισσες βρίσκονται μόλις σε λίγα χιλιοστά απόσταση από τις τροφές,για αυτές είναι σαν να βρίσκονται σε ένα άλλο σύμπαν,αδυνατούν να φτάσουν σε αυτές χωρίς να διαιρέσουν την σφαίρα, και  αυτό μοιάζει σαν μια σίγουρη καταδίκη στον θάνατο της κυψέλης με επακόλουθο την στεναχώρια για τον μελισσοκόμο που χρησιμοποιεί τέτοιες μεθόδους όταν βλέπει να πεθαίνουν τα μελίσσια του.

Και το ποιο λυπητερό είναι η έκφραση που την έχουμε ακούσει πολλές φορές.
"Παρ'όλο το μέλι που τους άφησα,πέθαναν από το κρύο."

Εδώ είναι καλό να θυμηθούμε αυτό που λένε οι παλιοί μελισσοκόμοι..
"Οι μέλισσες δεν πεθαίνουν από το κρύο, πεθαίνουν από την πείνα."

Αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα για να εκφράσουμε αυτό που λέγαμε για τις εσφαλμένες τεχνικές που στο τέλος τις πληρώνουμε πολύ ακριβά.Και το ποιο λυπητερό είναι όταν αυτό συμβαίνει στους νεοφερμένους μελισσοκόμους,γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις  είναι ένας καθοριστικός παράγοντας που τους βγάζει για πάντα από το επάγγελμα του μελισσοκόμου.Και σαν παράδειγμα μπορούμε να πάρουμε τους νεοφερμένους στην μελισσοκομία που αγοράζουν πρόωρα μεταξύ άλλων και τους μελιτοεξαγωγείς που  στην πλειοψηφία τους ποτέ δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουν,και η μοναδική φορά και τελευταία που τους χρησιμοποιούν είναι για να μαζέψουν από τις πρώτες τους κυψέλες τις χειμερινές προμήθειες χωρίς να γνωρίζουν ότι με αυτό καταδικάζουν τα μελίσσια τους στον θάνατο.