Julia

Γεννήθηκε αρχές Ιουλίου

Και με λουλούδια ή χωρίς είναι υπέροχη.

Η αρχή έγινε αργά (Αρχές του Ιούλη)
Δυο κερηθροφορείς, (με ανοικτό γόνο), συν παραμάνες μέλισσες (τιναγμένες από τρία πλαίσια), συν ένα βασιλοκέλι.
Κάτι πήγε στραβά με την καινούργια βασίλισσα και με ανάγκασε να βάλω ανοικτό γόνο για να ξεκινήσουν από την αρχή.
Η περιοχή ήταν άγονη με σιταροχώραφα και εγώ μακριά της.

Τέλη του Σεπτέμβρη και η Julia μόλις και γεμίζει τούς 5 από τους 8 κερηθροφορείς ενός πατώματος από την κυψέλη του λαού (30*30*21,εκατοστά).
Ένα μελίσσι που για κάθε επαγγελματία θα ήταν ντροπή και θα προσπαθούσε να την σβήσει με συνένωση.
Για τον ερασιτέχνη είναι διαφορετική ιστορία.
Θα κάνει ότι καλύτερο μπορεί και θα το βοηθήσει για να βγάλει τον Χειμώνα.

Το πρωινό

Όταν ο καιρός το επιτρέπει το απολαμβάνουμε παρέα.

Το καπάκι

Τέσσερα εκατοστά πάχος, φελιζόλ

Εσωτερικό πλέγμα

Για παρακολούθηση εκ'του ασφαλούς, που μάλλον δεν χρειάζεται.

Ένα πάτωμα

Σύμφωνα με το βιβλίο "Μελισσοκομία για όλους" παίζει το ρόλο της γονοφωλιάς ή μελιτοθαλάμου και εγώ αποφάσισα να τον επιφορτίσω με δυο ακόμη λειτουργίες.
Η μια είναι όπως δείχνει και η φωτογραφία, του τροφοδότη,και η άλλη σε αντικατάσταση του πολύπλοκου καπακιού, της αυθεντικής κυψέλης Warre.

Η κυψέλη του λαού στην ταράτσα μου

και η Νικολίνα,η μικρή μου κόρη, με την μεγάλη φαντασία και της αμέτρητες παρατηρήσεις.

Από καιρό σχεδίαζα να φέρω μια κυψέλη στην ταράτσα του σπιτιού μου. Λίγο η άγνοιά μου για την συμπεριφορά του μελισσιού, λίγο το μέγεθος της κυψέλης, λίγο το πλήθος των χειρισμών που απατούσε μια κυψέλη κινητών πλαισίων, με έκαναν να αναβάλω την πραγματοποίηση του σχεδίου για το μέλλον.
Πέρση ανακάλυψα την κυψέλη του λαού, το μικρό της μέγεθος (που δεν χτυπά στο μάτι), και η ελαχιστοποίηση των χειρισμών,(με μάσκες, καπνιστήρια,εξαγριωμένες μέλισσες ως επακόλουθο), μου επέτρεψαν να φέρω την πρώτη κυψέλη Warre στο σπίτι μου.
Το κάτι άλλο, είναι σαν να έχεις ερωμένη και σύζυγο στο ίδιο σπίτι.
Καθ'όλη την διάρκεια της ημέρας, όποτε βρίσκω χρόνο, παρέα με ένα φλιτζάνι καφέ ή με την κόρη μου στην αγκαλιά κάθομαι και τις παρατηρώ, μόλις ένα μέτρο από την είσοδο της κυψέλης.
Πολλές από αυτές μας παίρνουν σαν σημείο προσανατολισμού και μας σκανάρουν με τον χαρακτηριστικό τους τρόπο προτού φύγουν από την κυψέλη.
Μόλις φτιάξει λίγο ο καιρός θα προσπαθήσω να κάνω την πρώτη μου επιθεώρηση χωρίς μάσκα και καπνό, κάτι που είχα δοκιμάσει στην κυψέλη παρατηρήσεως.
Χθες το απόγευμα καθώς τις παρατηρούσαμε μαζί με την Νικολίνα, μου πρότεινε να δίνουμε ονόματα σε κάθε μέλισσα που θα βλέπαμε να μπαινοβγαίνει στην κυψέλη.
Τα ονόματα που διάλεγα εγώ ήταν πολύ συνηθισμένα, Ευαγγελία, Λένα, Τασούλα κ.λ.π, ενώ η Νικολίνα διάλεγε ονόματα με περισσότερη φαντασία όπως Ηλιόλουστη, Κερασούλα, Ουρανία.... σε κάποια στιγμή γυρίζει και μου λέει'

"Μπαμπά με τέτοια ονόματα που διαλέγεις μην περιμένεις να πάρουμε μέλι."

Λες να έχει δίκιο? Μήπως η μελισσοκομία χρειάζεται περισσότερη φαντασία?