Η κυψέλη του λαού. Ένα παράθυρο στην φύση χωρίς πολλές απαιτήσεις.
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
Τα κορίτσια στην αυλή.
Σαν τους παλιούς περιστεράδες.
Που όταν θέλανε να ηρεμήσουν από τα παράλογα της ζωής, ανέβαιναν στην ταράτσα και κάναν ψυχοθεραπεία παρακολουθώντας τα καμώματα των περιστεριών.
Το ίδιο κάνω και εγώ, που αντί για περιστέρια έχω το μελίσσι στην ταράτσα.
Τις καμαρώνω να πετάνε, να καθαρίζουν την κυψέλη,να κάνουν παρκέ στην είσοδο,να κουβαλάνε την πολύχρωμη γύρη,να κελαηδάνε στον δικό τους σκοπό ,και να κάνουν ένα πλήθος άλλων εργασιών ανάλογα με την εποχή.
Το βίντεο είναι από τους καλοκαιρινούς μήνες.
Στα κορίτσια άρεσε κατά της πέντε το απόγευμα, καθημερινά να διοργανώνουν ένα εικοσάλεπτο πάρτι,και όποτε είχα τον χρόνο την άραζα δίπλα τους με ένα φραπέ στο χέρι και τις καμάρωνα.
Ήρθαν τα κρύα, και τα κορίτσια,όποτε το επιτρέπει ο καιρός, ασχολούνται με τις συνηθισμένες Φθινοπωρινές εργασίες.
Μια βασική εργασία αυτήν την εποχή είναι να πετούν και τους κηφήνες έξω από την φωλιά.
Όταν κάθομαι και εγώ μπροστά στην τηλεόραση και μαυρίζει η καρδιά μου από τις καθημερινές είδησης, αναρωτιέμαι πότε και εμείς θα το αποφασίσουμε να πετάξουμε και τους τριακόσιους έξω από την Ελλάδα.
Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011
Απλά μαθηματικά
Ερασιτεχνική επιθεώρηση της κυψέλης Warre.
Η οποία χωρίς πληθυσμό έχει βάρος 10Kg
ο Το καπάκι - 1Kg και 300g
ο Η βάση 2Kg και 700g
ο Ο κάθε θάλαμος κομπλέ 1Kg και 500g
Με το καπνιστήρι ηρεμούμε τις μέλισσες.
Με το καλαμάκι,χωρίς να τις ανοίξουμε, τσεκάρουμε εάν έχουν κατέβει στον κάτω όροφο.
Με το καντάρι ζυγίζουμε την κυψέλη - 32Kg
Το βάρος αυτής της κυψέλης χωρίς πληθυσμό είναι 10Kg.
Το σμήνος χρειάζεται για να ξεχειμωνιάση περίπου 12Kg.
Ο πληθυσμός μαζί με τον γόνο, αυτήν την εποχή πρέπει να είναι γύρο στα 5Kg.
Τα 5 Kg που περισσεύουν είναι μάλλον δικά μου.
ΑΛΛΆ μια και το σμήνος δεν καλύπτει πάνω από δύο ορόφους, αν όλα πάνε καλά θα τα πάρω του χρόνου.
Η οποία χωρίς πληθυσμό έχει βάρος 10Kg
ο Το καπάκι - 1Kg και 300g
ο Η βάση 2Kg και 700g
ο Ο κάθε θάλαμος κομπλέ 1Kg και 500g
Με το καπνιστήρι ηρεμούμε τις μέλισσες.
Με το καλαμάκι,χωρίς να τις ανοίξουμε, τσεκάρουμε εάν έχουν κατέβει στον κάτω όροφο.
Με το καντάρι ζυγίζουμε την κυψέλη - 32Kg
Το βάρος αυτής της κυψέλης χωρίς πληθυσμό είναι 10Kg.
Το σμήνος χρειάζεται για να ξεχειμωνιάση περίπου 12Kg.
Ο πληθυσμός μαζί με τον γόνο, αυτήν την εποχή πρέπει να είναι γύρο στα 5Kg.
Τα 5 Kg που περισσεύουν είναι μάλλον δικά μου.
ΑΛΛΆ μια και το σμήνος δεν καλύπτει πάνω από δύο ορόφους, αν όλα πάνε καλά θα τα πάρω του χρόνου.
Κυριακή 24 Ιουλίου 2011
Μελισσοκομική μάσκα
Σήμερα θα προτείνω μια άλλη φτηνή κατασκευή, η οποία όπως σε όλες τις κατασκευές, επιδέχεται και επιβάλετε, να κάνετε τις δικές σας βελτιώσεις.
Για την κατασκευή της θα χρειαστούμε,
Ένα ψάθινο καπέλο,(κάνει κάθε καπέλο με σκληρό περιμετρικό γείσο)
ένα φανελάκι,(κάνει και μαξιλαροθήκη)
ένα μικρό κομμάτι σκούρο τούλι, (30 λεπτά το τετραγωνικό)
ένα μέτρο λάστιχο,
ένα σωληνάριο βενζινόκολλα.
Περνάμε το φανελάκι στο καπέλο.
Σημαδεύουμε με ένα μαρκαδόρο , το σημείο επαφής, στην εξωτερική πλευρά του γείσου.
Βγάζουμε και απλώνουμε το φανελάκι πάνω σε ένα τραπέζι, αφού προηγούμενος έχουμε βάλει εσωτερικά ένα γυαλιστερό χαρτί.
Με οδηγό τον γείσο του καπέλου χαράσσουμε δυο καμπύλες, η μία γύρω στα πέντε εκατοστά ποιο κάτω από το σημάδεμα που κάναμε, και η άλλη γύρω στα 20.
Υπολογίζουμε με το μάτι και χαράσσουμε και τις κάθετες γραμμές.
Τοποθετούμε το τούλι και το κόβουμε χοντρικά αφήνοντας μεγάλο περιθώριο.
Κάνουμε δυο κορδονάκια με το σωληνάριο της κόλλας, το ένα μετά το άλλο, και τα εξομαλύνουμε με μια μικρή αυτοσχέδια σπάτουλα.
Βγάζουμε το χαρτί και γυρίζουμε το φανελάκι μέσα έξω.
Κόβουμε με ένα ψαλίδι το ύφασμα που βρίσκετε κάτω από το τούλι.
Κόβουμε και ράβουμε (κολλάμε -συρράπτομαι-ή απλά δένουμε) τα μανίκια.
Κάνοντας τέσσερις εγκοπές στο στρίφωμα του κάτου μέρους περνούμε το λάστιχο.
Για την κατασκευή της θα χρειαστούμε,
Ένα ψάθινο καπέλο,(κάνει κάθε καπέλο με σκληρό περιμετρικό γείσο)
ένα φανελάκι,(κάνει και μαξιλαροθήκη)
ένα μικρό κομμάτι σκούρο τούλι, (30 λεπτά το τετραγωνικό)
ένα μέτρο λάστιχο,
ένα σωληνάριο βενζινόκολλα.
Περνάμε το φανελάκι στο καπέλο.
Σημαδεύουμε με ένα μαρκαδόρο , το σημείο επαφής, στην εξωτερική πλευρά του γείσου.
Βγάζουμε και απλώνουμε το φανελάκι πάνω σε ένα τραπέζι, αφού προηγούμενος έχουμε βάλει εσωτερικά ένα γυαλιστερό χαρτί.
Με οδηγό τον γείσο του καπέλου χαράσσουμε δυο καμπύλες, η μία γύρω στα πέντε εκατοστά ποιο κάτω από το σημάδεμα που κάναμε, και η άλλη γύρω στα 20.
Υπολογίζουμε με το μάτι και χαράσσουμε και τις κάθετες γραμμές.
Τοποθετούμε το τούλι και το κόβουμε χοντρικά αφήνοντας μεγάλο περιθώριο.
Κάνουμε δυο κορδονάκια με το σωληνάριο της κόλλας, το ένα μετά το άλλο, και τα εξομαλύνουμε με μια μικρή αυτοσχέδια σπάτουλα.
Βγάζουμε το χαρτί και γυρίζουμε το φανελάκι μέσα έξω.
Κόβουμε με ένα ψαλίδι το ύφασμα που βρίσκετε κάτω από το τούλι.
Κόβουμε και ράβουμε (κολλάμε -συρράπτομαι-ή απλά δένουμε) τα μανίκια.
Κάνοντας τέσσερις εγκοπές στο στρίφωμα του κάτου μέρους περνούμε το λάστιχο.
Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011
Εκκολαπτήριο βασιλισσών
Η καρδιά του εκκολαπτηρίου είναι ο θερμοστάτης.
Τον αγόρασα από το κατάστημα
Ηλεκτρονικά- ανταλλακτικά-Χρήστος Δ. Γεωργιάδης - Δωδεκανήσου 22-Θεσσαλονίκη.
Η τιμή του είναι 3 Ευρώ και 60 λεπτά.
Γράφοντας -PEPI C thermostat- στην αναζήτηση του google, βρέθηκα σε αυτήν http://www.atcsemitec.co.uk/pepi_thermostats.html την ιστοσελίδα.
Διαβάζοντας τα χαρακτηριστικά του θερμοστάτη κατάλαβα γιατί είναι κατάλληλος για αυτήν την δουλειά.
Αυτός ο θερμοστάτης είναι κατασκευασμένος για να κρατά ένα κύκλωμα ακριβός στην θερμοκρασία των 35 βαθμών Κελσίου.
Αν καταφέρετε να βρείτε αυτόν τον θερμοστάτη και θέλετε να φτιάξετε ένα εκκολαπτήριο, ίσος να σας φανούν χρήσιμες και οι παρακάτω πληροφορίες.
Ο θερμοστάτης για αυτό το εκκολαπτήριο δουλεύει πολύ καλά όταν συνδεθεί στην σειρά με μια λάμπα των 25W και 220V.
Αυτό το εκκολαπτήριο δεν χρειάζεται προθέρμανση, αρκεί να βρέξουμε με ένα φλιτζάνι βραστό νερό μια μικρή χνουδωτή πετσέτα που πρέπει να βρίσκετε διπλωμένη και πάντα υγρή στον πάτο του εκκολαπτηρίου.
Αυτή η πετσέτα είναι για να μας παρέχει την ανάλογη υγρασία που είναι απαραίτητη για την εκκόλαψη των βασιλισσών.
Όταν εκκολαφτεί μια βασίλισσα βγάζουμε το κέρινο κελί της και βάζουμε μια σταγόνα μέλι.
Για να αποφύγουμε τον κίνδυνο να πασαλειφτεί η βασίλισσα με το μέλι, κάνουμε ένα μικρό μπαλάκι από χαρτοπετσέτα, όσο το κεφάλι ενός σπίρτου, και το βουτάμε στο μέλι, ή αν έχουμε βάζουμε ζαχαρωμένο.
Επιστρέφοντας το κλουβάκι στο εκκολαπτήριο δεν το τοποθετούμε κάθετα αλλά πλαγιαστά.
Από ότι γράφουν εδώ η βασίλισσα μπορεί να επιζήσει στο κλουβί για περισσότερο από μια εβδομάδα, αλλά είναι καλό να την πάρουμε μέσα σε 24 ώρες.
Αυτά ήταν ότι είχα να πω σχετικά με το εκκολαπτήριο.
Οι φωτογραφίες από την προηγούμενη ανάρτηση (η γιαουρτιέρα) μπορεί να δώσουν ιδέες για το πως εγώ το κατασκεύασα.
Για όσους από τους ερασιτέχνες συναδέλφους δυσκολεύονται να προμηθευτούν τα κλουβάκια του εμπορίου θα δείξω πως έχω κάνει τα δικά μου με σύριγγες των 20 cc αγορασμένες από το φαρμακείο,35 λεπτά η μία.
Τον αγόρασα από το κατάστημα
Ηλεκτρονικά- ανταλλακτικά-Χρήστος Δ. Γεωργιάδης - Δωδεκανήσου 22-Θεσσαλονίκη.
Η τιμή του είναι 3 Ευρώ και 60 λεπτά.
Γράφοντας -PEPI C thermostat- στην αναζήτηση του google, βρέθηκα σε αυτήν http://www.atcsemitec.co.uk/pepi_thermostats.html την ιστοσελίδα.
Διαβάζοντας τα χαρακτηριστικά του θερμοστάτη κατάλαβα γιατί είναι κατάλληλος για αυτήν την δουλειά.
Αυτός ο θερμοστάτης είναι κατασκευασμένος για να κρατά ένα κύκλωμα ακριβός στην θερμοκρασία των 35 βαθμών Κελσίου.
Αν καταφέρετε να βρείτε αυτόν τον θερμοστάτη και θέλετε να φτιάξετε ένα εκκολαπτήριο, ίσος να σας φανούν χρήσιμες και οι παρακάτω πληροφορίες.
Ο θερμοστάτης για αυτό το εκκολαπτήριο δουλεύει πολύ καλά όταν συνδεθεί στην σειρά με μια λάμπα των 25W και 220V.
Αυτό το εκκολαπτήριο δεν χρειάζεται προθέρμανση, αρκεί να βρέξουμε με ένα φλιτζάνι βραστό νερό μια μικρή χνουδωτή πετσέτα που πρέπει να βρίσκετε διπλωμένη και πάντα υγρή στον πάτο του εκκολαπτηρίου.
Αυτή η πετσέτα είναι για να μας παρέχει την ανάλογη υγρασία που είναι απαραίτητη για την εκκόλαψη των βασιλισσών.
Όταν εκκολαφτεί μια βασίλισσα βγάζουμε το κέρινο κελί της και βάζουμε μια σταγόνα μέλι.
Για να αποφύγουμε τον κίνδυνο να πασαλειφτεί η βασίλισσα με το μέλι, κάνουμε ένα μικρό μπαλάκι από χαρτοπετσέτα, όσο το κεφάλι ενός σπίρτου, και το βουτάμε στο μέλι, ή αν έχουμε βάζουμε ζαχαρωμένο.
Επιστρέφοντας το κλουβάκι στο εκκολαπτήριο δεν το τοποθετούμε κάθετα αλλά πλαγιαστά.
Από ότι γράφουν εδώ η βασίλισσα μπορεί να επιζήσει στο κλουβί για περισσότερο από μια εβδομάδα, αλλά είναι καλό να την πάρουμε μέσα σε 24 ώρες.
Αυτά ήταν ότι είχα να πω σχετικά με το εκκολαπτήριο.
Οι φωτογραφίες από την προηγούμενη ανάρτηση (η γιαουρτιέρα) μπορεί να δώσουν ιδέες για το πως εγώ το κατασκεύασα.
Για όσους από τους ερασιτέχνες συναδέλφους δυσκολεύονται να προμηθευτούν τα κλουβάκια του εμπορίου θα δείξω πως έχω κάνει τα δικά μου με σύριγγες των 20 cc αγορασμένες από το φαρμακείο,35 λεπτά η μία.
Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011
Η γιαουρτιέρα
17/12/2010 είχα κάνει αυτήν την ανάρτηση.
Όταν ένα κιλό γάλα μας δίνει ένα κιλό γιαούρτι και όταν όλη αυτήν την δουλειά την κάνει πρόθημα ο Lactobacillus Bulgaricus δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά στην τιμή.
Γι'αυτό και εγώ πήρα
Ο θερμοστάτης είναι αγορασμένος από μαγαζί ηλεκτρονικών, (3 με 4 ευρώ) και υπάρχει σε δυο τύπους ο ένας είναι για θερμοκρασία 35 βαθμών Κελσίου και ο άλλος για 40.
Και επειδή στον Lactobacillus Bulgaricus του αρέσει να εργάζεται στους 35 βαθμούς δεν του χάλασα χατήρι.
Για να κάνεις γιαούρτι χρειάζεται να έχεις γάλα σε θερμοκρασία δωματίου. Σε κάθε λίτρο προσθέτεις δυο κουταλιές της σούπας από Lactobacillus Bulgaricus, το ανακατεύεις καλά, το βάζεις μέσα σε μπολάκια, τα μπολάκια τα βάζεις μέσα στο κουτί, το κουτί στην πρίζα και μετά από ένα 24ωρο ως δια μαγείας το γάλα έχει γίνει γιαούρτι.
Η αλήθεια είναι ότι μετά από λίγο καιρό τόσο γιαούρτι το βαριέσαι και δεν έχεις που να βάλεις το κουτί μέχρι να σου ξαναέρθει η όρεξη.
Και εκεί που αντιμετώπιζα αυτό το πρόβλημα...
Ρε μπας?
και οι γιαουρτιέρα μπορεί να γίνει εκκολαπτήριο για βασίλισσες?
Ένα θερμόμετρο μου έδειξε ότι κρατά την θερμοκρασία γύρο στους 33 με 34 βαθμούς.
Το πως σκοπεύω να την χρησιμοποιήσω? είναι κάτι που θα το γράψω σε μια μελλοντική μου ανάρτηση.
Το αν δουλεύει?είναι κάτι που θα το ξέρω την Άνοιξη.
8/7/2011 έκανα την πρώτη δοκιμή με κελιά σμηνουργιάς και είδα ότι η κατασκευή δουλεύει.
Λεπτομέρειες για την κατασκευή θα γράψω τον Φθινόπωρο, όταν θα έχω κάνει και άλλες δοκιμές.
Καλό Καλοκαίρι.
Όταν ένα κιλό γάλα μας δίνει ένα κιλό γιαούρτι και όταν όλη αυτήν την δουλειά την κάνει πρόθημα ο Lactobacillus Bulgaricus δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά στην τιμή.
Γι'αυτό και εγώ πήρα
Ο θερμοστάτης είναι αγορασμένος από μαγαζί ηλεκτρονικών, (3 με 4 ευρώ) και υπάρχει σε δυο τύπους ο ένας είναι για θερμοκρασία 35 βαθμών Κελσίου και ο άλλος για 40.
Και επειδή στον Lactobacillus Bulgaricus του αρέσει να εργάζεται στους 35 βαθμούς δεν του χάλασα χατήρι.
Για να κάνεις γιαούρτι χρειάζεται να έχεις γάλα σε θερμοκρασία δωματίου. Σε κάθε λίτρο προσθέτεις δυο κουταλιές της σούπας από Lactobacillus Bulgaricus, το ανακατεύεις καλά, το βάζεις μέσα σε μπολάκια, τα μπολάκια τα βάζεις μέσα στο κουτί, το κουτί στην πρίζα και μετά από ένα 24ωρο ως δια μαγείας το γάλα έχει γίνει γιαούρτι.
Η αλήθεια είναι ότι μετά από λίγο καιρό τόσο γιαούρτι το βαριέσαι και δεν έχεις που να βάλεις το κουτί μέχρι να σου ξαναέρθει η όρεξη.
Και εκεί που αντιμετώπιζα αυτό το πρόβλημα...
Ρε μπας?
και οι γιαουρτιέρα μπορεί να γίνει εκκολαπτήριο για βασίλισσες?
Ένα θερμόμετρο μου έδειξε ότι κρατά την θερμοκρασία γύρο στους 33 με 34 βαθμούς.
Το πως σκοπεύω να την χρησιμοποιήσω? είναι κάτι που θα το γράψω σε μια μελλοντική μου ανάρτηση.
Το αν δουλεύει?είναι κάτι που θα το ξέρω την Άνοιξη.
8/7/2011 έκανα την πρώτη δοκιμή με κελιά σμηνουργιάς και είδα ότι η κατασκευή δουλεύει.
Λεπτομέρειες για την κατασκευή θα γράψω τον Φθινόπωρο, όταν θα έχω κάνει και άλλες δοκιμές.
Καλό Καλοκαίρι.
Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011
Το φελιζόλ και η κυψέλη, Νο 2
που όπως όλες οι κατασκευές, βασίζετε στην συνεργασία των υλικών από τα οποία κατασκευάζεται.
Στην προκειμένη περίπτωση τα υλικά είναι, το
ο Ξύλο, Έλατο
ο Φελιζόλ, των 30 Kγ/κμ
ο Υαλο-ύφασμα, 40 γρ/τμ
ο Δίχαλα, 12 μμ
ο Κόλλα, ATLACOL Νο 37, κατάλληλη για τοποθετήσει κεραμικών πλακιδίων.
Βασικό στοιχείο της κατασκευής είναι η κόλλα, η οποία κατάφερε να δέσει γερά όλα τα υλικά,
με τελικό αποτέλεσμα
Ένα σώμα κυψέλης
ελαφρύ, χωρίς καρφιά, {τα δίχαλα αφαιρούνται μετά το στέγνωμα της κόλλας) και με πολύ καλές μηχανικές αντοχές.
ΑΛΛΆ
επιτρέπει να περνά
Υπάρχει ο κίνδυνος να μετατραπεί η κυψέλη μας σε ηλιακό φούρνο.
Αυτό με ανάγκασε να προσθέσω ακόμη δυο στρώματα στο προϋπάρχον σύνολο'
Το ένα είναι,
ο Αλουμινόχαρτο, για να μην επιτρέπει το φως να περνά
ο Υαλο-ύφασμα, για να προστατεύει το αλουμινόχαρτο
ο Μονωτικό, για να δέσει (και να προστατεύει από τον ήλιο) τα παραπάνω.
Οι στρώσεις των υλικών
Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.
ATLACOLL No 37
1) κολλάμε τα ξύλα του σκελετού
2) κολλάμε το φελιζόλ στον σκελετό
3) με την βοήθεια μιας σπάτουλας κολλάμε στα παραπάνω. υαλο-ύφασμα μπρος-πίσω,
4) κολλάμε τις τέσσερις πλευρές και σχηματίζουμε την κυψέλη.
5) Όταν στεγνώσει την περνάμε εξωτερικά με ένα χέρι βελατούρα.
MONΩTIKO
6) Την επόμενη μέρα με την βοήθεια πινέλου, κολλάμε εξωτερικά το αλουμινόχαρτο μαζί με το υαλο-ύφασμα, χρησιμοποιώντας σαν κόλλα το μονωτικό.
7) και εάν ο καιρός είναι καλός περνούμε άλλο ένα ή δυο χέρια μονωτικό,(στεγνώνει πολύ γρήγορα).
Με αυτό τελειώνομαι την κατασκευή και το εξωτερικό βάψιμο της κυψέλης.
Για το εσωτερικό πάμε εδώ, και από την σελίδα 153 κάνουμε την συνταγή για το συντηρητικό ξύλου.
Λινέλαιο με 5-10% κερί,(εγώ βάζω λίγο παραπάνω)προσθέτοντας και ότι κομματάκια έχουμε μαζέψει από πρόπολη.
Όλα αυτά τα λιώνουμε σε μπεν-μαρι, και όταν κρυώσουν τα περνάμε με ένα πανί στο εσωτερικό της κυψέλης.
Όλα τα παραπάνω είναι μια δική μου ιδέα και κατασκευή, όποιος θα ήθελε να την κάνει θα ήταν καλό να περιμένει τις εντυπώσεις μου όταν η κατασκευή θα έχει δοκιμαστή στον χρόνο.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Τρίτη 31 Μαΐου 2011
Το φελιζόλ και η κυψέλη
Το πρώτo πρόβλημα σχετικά με το φελιζόλ είναι, άσπρο ή πράσινο?
Αυτήν την ερώτηση έκανα στον μεγάλο αδελφό και η απάντηση βρίσκεταιεδώ, γι'αυτό διάλεξα άσπρο των 30 κιλών ανά κυβικό μέτρο.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι, το πως να ξεπεράσουμε τις μηχανικές αδυναμίες του φελιζόλ?
και οι απαντήσεις που συναντούσα ήταν, με την πυκνότητα και το πάχος.
Η δική μου απάντηση σ'αυτό το πρόβλημα είναι,
Η λογική της γυψοσανίδας
Μέχρι πρόσφατα ο γύψος και το χαρτί δεν είχαν παίξει βασικό ρόλο στην οικοδομή.
Από την στιγμή που ενώθηκαν και μας δώσανε την γυψοσανίδα, δεν νοείτε μοντέρνα οικοδομή χωρίς αυτήν.
Δυο υλικά από την φύση τους αδύναμα, από μηχανικής απόψεως, με την σωστή ένωση τους κατάφεραν να μας δώσουν ένα φτηνό υλικό, με αξιόλογες μηχανικές αντοχές.
Βασιζόμενος πάνω σ'αυτό, πήρα,
και με την βοήθεια μιας
Τώρα απομένει η έκθεσή του στην φύση, για να μας δείξει αν η επιλογή των υλικών ήταν η σωστή.
Κοστολόγηση υλικών
Φελιζόλ, 30Κ/κ.μ, 2 εκ. πάχος 2 ευρώ/τ.μ
Υαλοϋφασμα, 40γ/τ.μ 0,5 ευρώ /τ.μ
Κόλλα 1Κ 3,75 ευρώ /Κ
Καλό Σαββατοκύριακο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)