Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Χαρές και λύπες

Σήμερα άνοιξα το μελίσσι στην ταράτσα μου



Από καιρό υποψιαζόμουν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Έβλεπα πολλές νεαρές μέλισσες μπροστά στην κυψέλη να προσπαθούν μάταια να πετάξουν μέχρι που το κρύο και η υγρασία τις σκότωνε.
Παρόλα αυτά ξέροντας ότι υπάρχει αρκετό μέλι ήθελα να πιστεύω ότι θα τα καταφέρουν.
Κατάλαβα ότι ο αγώνας χάθηκε όταν πριν δυο εβδομάδες είδα την ίδια την βασίλισσα σε άσχημη κατάσταση να προσπαθεί μάταια να απογειωθεί μόλις ένα μέτρο μακριά από την κυψέλη.
Την πήρα με προσοχή την ξαναέβαλα μέσα και μέχρι σήμερα δεν τόλμησα να επιθεωρήσω την κυψέλη βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες.
Εδώ και τέσσερα χρόνια είναι η πρώτη φορά που παίρνω τόσο πολύ μέλι (πάνω από 15 κιλά), αλλά ειλικρινά θα προτιμούσα να έμενε ζωντανό αυτό το μελίσσι και ας το τάιζα.

3 σχόλια:

  1. Θέλω να πιστεύω ότι βαρρόα δεν ήτανε γιατί σχεδόν καθημερινά το παρακολουθούσα (στην είσοδο), από πολύ κοντά και δεν είδα κάτι τέτοιο.
    Αυτό που έβλεπα, από τις αρχές του Φθινοπώρου, ήταν η συχνή αποβολή νεαρών μελισσών με παραμορφωμένα φτερά.
    Το θεωρούσα φυσιολογικό γιατί το μελίσσι ήταν αρκετά δυνατό και εργαζόταν με εντατικούς ρυθμούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή